متن آهنگ علی زند وکیلی به نام جاده شب

رفتی از دنیای خاموشم صدایت را گرفتند غصه های کهنه برگشتند و جایت را گرفتند

در کجای جاده ی شب راه تو از من جدا شد

در کجای قصه از من دستهایت را گرفتند

گرچه شاید روز دیدار تو در تقویم من نیست با نگاهت تا شب جان دادنم همراه من باش

من که برگی در شب پیایان پاییزم غریبم

لااقل تا لحظه ی افتادنم همراه من باش

بی تو میدانم بی تو میدانم که من میمانم و این جاده های بی رسیدن

بی تو میدانم بی تو میدانم بی تو من

میمانم و ی کهکشان تنهایی من

بی تو میدانم بی تو میدانم که من میمانم و این جاده های بی رسیدن

بی تو میدانم بی تو میدانم بی تو من

میمانم و ی کهکشان تنهایی من

مثل ریک آهوی زخمی در شب برفی اسیرم از کجای شام تاریکم سراغت را بگیرم

دستهایت را نگیر از من که در پایان راهم یک

نفس همراهیم کن من که میخواهم بمیرم

بی تو میدانم بی تو میدانم که من میمانم و این جاده های بی رسیدن

بی تو میدانم بی تو میدانم بی تو من

میمانم و ی کهکشان تنهایی من

بی تو میدانم بی تو میدانم که من میمانم و این جاده های بی رسیدن

بی تو میدانم بی تو میدانم بی تو من

میمانم و ی کهکشان تنهایی من

ارسال دیدگاه