متن آهنگ فقر از میلاد جهانبخش
دیدم مادرم گریه میکرد یه لقمه نونم
سفرهمون پیدا نمیشد
عیب خودم غر میزدم میگفتم تف تو غیرتت ای پسر دیگه حاجی سفره مردم هر روز داره میشه کوچیک و کوچکتر خیلی خونهها هستن که حتی لقمه نونم تو سفرهشون پیدا نمیشه بابا نسلمون داره میشه سوخته تر بعد بگی نسلو بکنیم بیشتر به همه میگیم بشن بچهدار که نسلشون بشه عین ما ای بابا کارگر گردنتو یه روز خوشم ندیدم حتی یه روز خوشم به چشم ندیدم میدونی حاجی من خیلی خستم تا همین الانم دارم کار میکنم رو پاهام ایستادم حاجی نسل سوخته مثل ما مگه چی شد بزار جوونا بمیرن بزار ایران اصلا بره به ف** جوونای اینجا هستند چمیدی ندارن چه زندگیه زندگی نیست واسمون مردنه هر روزمون میشه روز روزمونم میشه شب میشه تموم همین عمرمون حروم هرکی اومد تو این دنیا یه آرزویی داشت توی دلش
ارسال دیدگاه